Pazar, Haziran 27, 2010

Kore~Türkiye Dostluk Maçı


Yeppudaa'dan arkadaşlarımla buluşup hep beraber bir kafede oturup,restaurantta yedikten sonra Samara ile ben ayrılıp maça gidecek olan servislere yetişmek için yola çıktık..Afganistan büyükelçiliğinin önüne gittiğimiz de bizi Koreanfans üyeleri karşıladı...Kore ateşesi,bir gazi ve Kore'den gelen bir öğretim görevlisi ile karşılaştık,tanıştık.Ateşenin eşi çok tatlıydı.Serviste bize ikramda bulundu...^(^_^)^Kore'den gelen öğretim görevlisi ile aynı okuldayım,onu ziyaret edeceğim eşiylede tanıştıracağını söyledi,çok tatlı 3 yaşında bir oğlu var. Servisteyken Kore'nin 2022'de ki yapılacak olan turnuvanın bronşları,şapkaları ve atkıları dağıtıldı.Maç askeriyede yapıldı,biz elçinin arkasında bulunan kırmızı koltuklarda oturduk,yan tarafımızda da kendilerine bu sevinci borçlu olduğumuz gazilerimiz oturuyordu..Diğer trübünlerde askerler vardı,hiç bir koltuk boş kalmamıştı..Trübünler dopduluydu ve her iki takım içinde sloganlar atılıyordu..Askerlerde De han min guk diye bağırıyordu,Şehitlerimiz için de bağırdık..Maç başlamadan önce; saygı duruşundan sonra her iki ülkenin de İstiklal marşını söyledik,Mehter ve bondo takımını dinleyip,marşlara eşlik ettik.2 paraşütçü bir Türk, birde Kore bayrağı ile aşağıya indi.Bir helikopter iki bayrakla beraber geçti.Maçtan önce bir gazimize Hyundaiden bir araba hediye edildi,gelin arabası gibi süslenmişti...Her şey çok güzel hazırlanmıştı,her oturakta gelen izleyiciler için

Maçtan önce yana yakıla Kore bayrağı aramıştık,Korea Fanstan Hilmi Hoca bizim için 2 tane büyük Kore bayrağı yaptırmıştı,birde bunları görünce çok sevindik.Burdan bunları hazırlayan herkese teşekkürlerimi sunuyorum.Türk oyuncularının yanında ki Koreli minikler çok tatlıydı(Yeppudaa,kawai)...Maçı Şenol Güneş başlattı..Onuda yakından görmüş oldum..Maç sonuna kadar izlediğim ilk maçtı ve en güzeliydi.Oyuncular düştükleri zaman birbirini kaldırıp,yardımına koşuyordu.Her golde tüm trübünler ayağa kalkıyordu.Koreli oyuncuların kafa pasları çok iyiydi,her iki takımda iyi oynadı.İlk gol Türklerden geldi..Herkes Türkiye diye bağırdıktan sonra tüm trübünlerden Koreye destek geldi..Daha sonra Kore bir gol attı,ama bu gol sayılmadı.Bundan önce bir pozisyondan dolayı hakemin maçı durması gerekiyordu,golden sonra durdurdu..Nasıl sevinmiştim oysa ki...Neyse ki Koreden gelen oyuncular bizi fazla üzmedi ve muhteşem bir gol attılar Türk kalecisinin kaleyi terkedip öne çıkmasıyla..Golü gördükten sonra Samaraya sarılıp De han min guk diye bağırdık,arkamızda bir komutan''kardeş sevgisini görüyor musun'' dedi..Omuzunda ki çubukları sayamadım ama..Keşke tüm yeppudaa orda olabilseydik,sizin de orda olmanızı çok isterdim,omuz omuza bağırmak her iki takım için sanırım Eylül'de bu maçın rövanşı yapılacak ,onu hep beraber izleriz tvden.
Maç vesilesiyle bir çok kore gazimizin elini öpüp,Kore'den gelip Türkiye'de yaşayan bir çok aileyle tanıştık.Seneye Ankara'da Korece Dil Kursu elçilik tarafından açılacak,yer olarakda Tömer kullanılacakmış.Kurs öğretmeniyle tanışıp,iletişim bilgilerini aldım.^^Seneye kursa bende katılmak istiyorum,fiyatınında uygun olacağını burdan Ankara'da kalan herkese duyurmak isterim.Maç 1-1 bitti ve kupayı Koreli oyuncular aldı..Maçtan sonra omuz omuza Türk ve Koreli oyuncular fotoğraf çekildi,hayatımda her bir gol için sevineceğim daha güzel bir maç olamazdı..Maçın yayını Lig tvden ve stadyumda da büyük bir vinç arabasına takılan Lcden yapıldı,maçın skorunu gösteren bir tabela yoktu.((:Hem Kore'ye hemde Türkiye'ye de kupa verildi.
Veee maç bittikten sonra hepimiz Koreli futbolcularla fotoğraf çekilmek için sahaya indik,tüm trübünler yerindeyken biz Kore hayranları aşağıdaydık.İmzalarını alıp,onlarla tanıştık..Fotoğraf çekilirken Somonimlerle bağırdığımız gibi hana dul set diye başladım ve herkes fighting deyip devamını getirdi,öğrendiğimiz Korece kelimeler çok işimize yaradı.Burda kalan ailelerle Türkçe konuşurken arada korece kelimelerde kattığımız zaman muhabbet daha da koyulaşıyordu.Hayatımda yaşadığım en güzel anlardan birisiydi..Korece kelimelerle karşılık verdikten sonra,kocaman hızlıca söylenen bir cümle ile karşılaşmak dışında..Fotoğrafları eklemeye devam edeceğim,aklıma geldikçe yazarım da...Bugünü düzenleyen herkese,bir çok şey borçlu olduğumuz Gazilerimize,Kore Büyükelçisine,ateşelerine ve Kore ailelerine;Kore'ye sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum..Teşekkürler Hilmi Hocam bizi yanınıza kabul ettiğiniz için...^^

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder