Çarşamba, Kasım 11, 2009

On Monsieur's Departure









Beyefendi'nin Gidişi Üzerine...

Matemdeysem de gösteremezdim ki,
Sevdiysem de nefret düşerdi bana,
Sevdim, ama ima bile edemezdim ki.
Dışım sus pus, ama içim feryatlarda

Üşürüm ama yanarım; ben değil ki bu ben
Çünkü başka bir ben çıktı benliğimden.

Ona alakam sanki güneşteki gölge bana,
Uçarım, peşimde; ben peşinde, uçar gider
Yanı başımda durur, ne yapsam yapar o da.
Bilirim, onun yakın ilgisi beni pişman eder.

Bir çare bulamam onu atmak için kalbimden
Ta ki unutulana kadar sonunda başka şeylerden.

İnce bir tutku usulca düşer aklıma
Narinim çünkü ve mayam eriyen kardan.
Gaddar da olurum, insanım severim, nazik bu can da,
Süzüleyim ya da batayım, yücelt yahut bırak yukardan

Ya da hoşnutluktan bir damlacık daha tattır,
Ya da öl ve unut gitsin, neymiş aşk denen sır.
Yazar;Queen Elizabeth
Çeviren;Sercan Öz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder