Günlüğümden yapraklar..

Sevgili petitom..
Buraya ilk çevirimi yaparken ki düşüncelerimi,yaptığım hataları yazacağıma kendi kendime söz vermiştim..Şimdi ise ne bir filmi çevirmeye başladım ne de bir çeviri grubuna katıldım..Öyle olmasını o kadar çok isterdim ki..Bir gün bunu da yapacağım..Tabi çeviri yapan üstadlarım tüm filmleri ve dizileri bitirmezse..Bir aydır süren bir okul temposundan sonra inanılmaz bir yorgunluk var üstümde..Sürekli anneme şikayet edip duruyorum..Çok mu mız mızım ne?Yarın öğretmenliğimde üçüncü günüm..Cumartesi günleri iki katlı küçücük bir okulda ders veriyorum ışık dolu gözlere bakarak..Pencereden baktığım da nasıl ürpermiştim ilk gün o mezar taşlarını gördüğüm zaman..Dışarıda parlayan güneşe rağmen soğuk rüzgarı hissetmiştim...Belki inanmayabilirsin petitom ama burası Ankara'da bir okul...Ne bir taşraya ait ne de bir kazaya..İnsanların herzaman sakındığı o mahallelerden birisinde..kendi haline bırakılmış...Hocamın dediği gibi bir okulu okul yapan öğretmenleri ve öğrencileridir..Hele bu okulda ki öğrenciler yok mu?Gözlerine baktığın zaman öğrenmek için can atan kalplerini,sıcaklığını hissetmek isteyen gözlerini görebiliyorsun.Ama bazıları hayal kurmayı unutmuş,direnmekten vazgeçmiş..kısaca umutlarını yitirmiş...Ben bir aylık yorgunluktan mızmızlanırken bazıları da bu derse gelebilmek için yanında çalıştıkları ustadan kaçıp derse geliyor..Artık hayal kurmayı öğrendiler..Hatta bir öğrencim Mustafa İNAN gibi bir bilim adamı olmak istiyor.(Mustafa İnan'ı daha yeni öğrendiler)...3 hayalinden birisi bu..diğeri icat yapmak ve sonuncusu yeniden yürümesini istediği kardeşiyle beraber bir çiftlik sahibi olmak^^en çok onun yazısını beğendim..onun için Sol Ayağım adlı kitabı hazırladım ödül olarak...Petitom ya yarın tarih atlası yapacaktık ama resimleri tam araştıramadım ödevlerden dolayı..Kartonlar ve yapıştırıcılarla ne yapsam ki?Onları toplayıp sorarız artık..onlar karar versin..Onları sevindirmek çok kolay..ne bizim içinde yaşadığımız o büyük Dünya'da yaşıyorlar...Ne de bizim kadar eğlenebiliyorlar..Küçücük bir kıvılcım yetiyor onları gülümsetmeye^^Evde yaşadıkları gerilimlerden sıkıntılardan bahsetmeyi hiç istemiyorlar.Hayat zaten tüm sorunlarıyla ellerinde,yine de hayata sımsıkı sarılmışlar...
Onlar her zaman karşısındaki insanları düşünüyor,çok anlayışlılar...İnanılmaz derecede saygılılar...Ben onlara ilk hafta bende bir öğrenciyim sizde biz sadece bilgilerimizi paylaşacağız demiştim..Müzisyen olmak isteyen çocuk hocam..Siz zaten bizim bildiğimiz herşeyi biliyorsunuz demişti..Oysa ki benim de onlardan öğreneceğim bir sürü şey var..Onlara dalınca durmak bilmiyorum galiba petitom..Pazar günü eğitim olanakları hakkında bilgi almak için sınıftakilerle ieftnin fuarına gideceğim..Ödevleri ne zaman yetiştireceğim bilmiyorum..3 writing,bir gramer,bakmam gereken kelimeler var..Neyse yarın çok güzel olacak..^^Hee hee işlemler sırasını nasıl öğretecektim;
Çanakkale Boğazından Topçu Çıktı..(x%+-)