Anılarımın teker teker kaybolmasını dileyeceğim bir gün gelecek mi?Üzgünüm ay surat ama tuşlara dokunmak yerine bir kalemle bunları bir kağıda yazmak daha kolay.Kimsenin okumayacağını bilmeden saçmalamak, insanlara olan kızgınlıklarımdan bahsetmek, içinde bulunduğum bu aptal durumun beni gülümsetecek bir şekle girmesi için kalemle şekil vermek.İnandığım şeyin,tutunabileceğim hayalin tam olarak ne olduğunu bilmiyorum yanımda var olan insanların gerçekten her zaman var olup olmayacaklarını da.Üniversiteye başladığım ilk sene yaptığım şey üzüldüğümde,sevindiğimde ya da mutlu olduğumda gelip hemen buraya yazmaktı ama uzun bir süredir yazmıyorum.İnsanları kaybetmenin ne olduğunu öğrendiğinde kalan insanlarla beraber sevinci paylaşmak için kısıtlı bir süre olduğunu hatırlıyorsun.Kırıldığımda yaptığım ilk şey inandığım insanların yanına gitmek ve onları izlemek oluyor.Neden üzüldüğünü insanlarla paylaşmak yerine onları gülümserken izlemek; beni rahatlatıyor.Onların yüzünde ki gülümsemeyle hayatta kaybolmuş canlı renkleri hatırlıyorsun sanki.
Finallerden sonra bir hikaye yazmaya karar verdim.Finallere çalışırken bunu düşünüp calculus notları arasında gülümsedim hatta.Yeniden yazmak...Bunu tek başıma yapmayacağımı bilmenizi istiyorum, çevremde ki insanların gülümsemesiyle tamamlanacak bir hikaye olacak bu..Bu cümleyi -dı ekiyle bitirmeye hazırlandığımı duysaydın ne yapardın bakalım..Çünkü yazın dönem kredimi yükseltmek için üstten ders alarak 2 aylığına doldurdum.Bunu yaptığıma inanamıyorum kendime olan inancımı toparlamak için her şeyden uzaklaşmak istiyordum evet ama yapılması gerekenleri tozlu raflara da bırakamıyorum.Bir arada yapabilirsem asıl o zaman her şey anlamlı olacak belkide. Hmm..O döndüğü zaman başlayacağım söylediğim gibi onun gülümsemesine ihtiyacım var..Onun yanındayken kendimi savunmasız bırakabiliyorum.Kendimi korumaya çalışmıyorum, düşüncelerimi özgür bırakıp bu şekilde saçmalayabiliyorum, onun yanındayken kendim olabiliyorum. Bu yüzden güçlü olmaya çalışmak yerine kendimi savunmasız bırakabiliyorum. Döndüğü zaman her şey aynı olmayacak diye korkuyorum bu yüzden doğum günümden sonra onunla hiç konuşmadım.Tamam yazın sana gelip biraz daha sızlanmayacağım ve iyi şeyler yazacağım.Söz veriyorum...:*Gözlerinde gördüğüm her bir ışıltıyı gelip sana anlatmaya çalışacağım..Yanımda var olmayan insanlar ve onları hatırlatmayan,kötü anılarımı yok eden insanlar var olduğu sürece şanslıyım onlar sevgiyle, tebessümle, güvenle yanımda var olmaya devam edecekler!Bunun olmasına izin ver..
Kaybetmek için adım attığında bunu izlemek o kadar kolay oluyor ki..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder