''Seni hatırlamayacağım.Sen benim bir parçamsın...
Senin gibi gülümser,güler ve kokarım...
Seni unutabilirim,ama hiç bir şey seni benim içimden söküp atamaz...''
Sanırım yazmaya uzun bir süre ara verdim ,sorumluluklarımı yerine getirmediğimden dolayı uzaklaşmak istedim ve şimdi ihtiyacım olduğu için geri döndüm.Yazmaya ihtiyacım var şu an içinde bulunduğum durum gerçekten berbat olmasına rağmen halen daha gülümsemeye devam ediyorum,tek korkum yalnız kaldığımda her şeyi tekrar hatırlamak.Durup düşündüğüm zaman yanımda ''benim ben olmama rağmen'' kalan insanlardan dolayı gerçekten her şeyin benim için ne kadar mükemmel olduğuna inanıyorum.Ben mükemmel değilim ,her insan gibi yalan söyleyebiliyor ,bilinçsizce hareket edebiliyorum ama beni mükemmel yapan insanlar var...Yarın Milgram deneyinden yola çıkarak Einchmann'ın bir sözü hakkında bir yazı yazmam gerekiyor,bu yüzden uzun bir gece beni bekliyor çünkü hazırlanmak için Schindler's list'esini izleyeceğim ve ben burada oturup size yazı yazıyorum.Düşüncelerim ya da anılarım sizin için değerli mi bilmiyorum ama onun benim için olan son dileklerinden birisi bu...
Ve korkarım biriktirdiğim çok şey var,Beth geri döndü!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder